*Τίτλος: Η Κρίση Της Ψυχανάλυσης

*Συγγραφέας: Erich Fromm / Έριχ Φρομ

*Μετάφραση: Δημήτρης Θεοδωρακάτος

*Εκδόσεις: Μπουκουμάνης

*Έτος Έκδοσης: 1975

*Σελίδες: 246 

*Σχήμα: 14 Χ 21

*Σκληρό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Άριστη

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Η σύγχρονη ψυχανάλυση περνάει μια κρίση που επιφανειακά εκδηλώνεται με μια ορισμένη μείωση του αριθμού των σπουδαστών που εγγράφονται για εκπαίδευση στα ψυχαναλυτικά ινστιτούτα, καθώς και του αριθμού των ασθενών που προσφεύγουν για βοήθεια στον ψυχαναλυτή. Στα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί ανταγωνιστικές θεραπευτικές μέθοδοι, που ισχυρίζονται πώς πετυχαίνουν καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα και πώς απαιτούν πολύ λιγότερο χρόνο και έτσι, φυσικά, πολύ λιγότερο χρήμα. Ο ψυχαναλυτής, που πριν δέκα χρόνια τον θεωρούσε η μεσαία τάξη των πόλεων σαν τον μόνο που μπορούσε να δώσει απάντηση στο ψυχικό της άγχος, βρίσκεται σήμερα στην ανάγκη να αμυνθεί μπροστά στους ψυχοθεραπευτές ανταγωνιστές του και βλέπει να χάνει το μονοπώλιο του σαν θεραπευτής.

*Ο Έριχ Φρομ (Erich Fromm, 23 Μαρτίου 1900 - 18 Μαρτίου 1980) ήταν Γερμανός ψυχολόγος,ψυχαναλυτής, κοινωνιολόγος, ανθρωπιστής και φιλόσοφος. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ψυχολόγους του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Φραγκφούρτη το 1900 και απεβίωσε στην Ελβετία το 1980. Ξεκίνησε να πραγματοποιεί ψυχανάλυση ως μαθητής του Σίγκμουντ Φρόυντ, αλλά σύντομα διαφώνησε μαζί του σε κάποια σημεία και ακολούθησε ξεχωριστή πορεία. Εγκατέλειψε την Ναζιστική Γερμανία το 1933 και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ έχοντας ήδη αποκτήσει μεγάλη φήμη, σαν σπουδαίος ψυχαναλυτής. Αρχικά, γίνεται μέλος του διδακτικού προσωπικού του πανεπιστημίου Κολούμπια το 1934, ενώ το 1941 έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού του κολεγίου Μπένινγκτον στο Βερμόντ και το 1951 διορίζεται καθηγητής Ψυχανάλυσης στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Από το 1957 μέχρι και το 1961 ήταν ταυτόχρονα καθηγητής και στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, αλλά τελικά επέστρεψε στην Νέα Υόρκη το 1962, ως καθηγητής Ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Υπήρξε υπέρμαχος της μαρξιστικής σκέψης, στην οποία πάντως άσκησε κριτική, κυρίως στην πρακτική της εφαρμογή της.